Hiv conferentie in Genève

ROTTERDAM – Mara medewerkster Karlijn Bunnig had de eer om uitgenodigd te worden door de WCC (World Council of Churches) om een bijeenkomst van 2 dagen bij te wonen met de ‘korte’ titel: ‘Workshop on HIV among Migrants and Refugees: Strenghtening collaboration among faith-based organizations, multi-lateral organizations, governments, and civil society in addressing HIV risk, provision of services, and advocacy.’

Het was georganiseerd door the World Council of Churches – Ecumenical Advocacy Alliance (WCC-EAA), the International Catholic Migration Commission (ICMC), and UNAIDS, in collaboration with the Anglican Communion, IOM, UNHCR, WHO and PEPFAR.

Er waren ongeveer 80 mensen aanwezig. Het was een zeer diverse groep, zowel cultureel als professioneel. De conferentie duurde twee dagen. Het programma bestond uit zes keer een panel, van drie tot vier personen, waarbij iedere persoon een presentatie gaf van 5 tot 12 minuten. Vervolgens werd aan de eigen tafel het onderwerp besproken en wat men daarin, ook vanuit het ‘veld’ bezien, het belangrijkste vond. Iedere tafel gaf na de discussie iets terug aan de grote groep. Dit allemaal met als doel tot een gezamenlijke Roadmap te komen over de informele hiv zorg voor migranten en vluchtelingen.

Naast dit plenaire deel was er een marktplaats waarbij organisaties hun eigen projecten mochten presenteren. Hier mocht Karlijn, namens Stichting Mara, onze projecten presenteren.

Wat Karlijn het meeste heeft geraakt, was het besef wat voor grote rol FBOs (faith based organisations) spelen in de zorg rondom mensen die leven met hiv. Hoe instabiel of inhumaan regeringen zijn, de FBOs komen op voor het menselijke aspect, voor de mensen die het het meest zwaar hebben. Daarnaast blijkt dat FBOs vaak worden ervaren als veilige plekken. FBOs hebben ook een unieke rol als het gaat om raakvlakken zowel met de staat als met de ‘grassroots level’. Hierin kunnen ze de rol van intermediair spelen. Er zijn geen snelle oplossingen voor de problemen die er spelen, er is veel uithoudingsvermogen nodig, iets dat veel FBOs hebben.

Er is ook nog werk te doen voor de FBOs in de eigen organisaties:

  • Get our own houses in order, and develop and live up to codes of conduct.
  • Speak out. Break down the taboos around SGBV (sex gender based violence) – within local communities, with donor governments, multilaterals and other donors.
  • Remove the stigma of HIV and AIDS through outreach education.

Om in één ruimte te zijn met zoveel mensen die volledig gepassioneerd bezig zijn met de strijd tegen hiv, de strijd tegen het stigma en de zorg voor alle mensen die daardoor zijn getroffen, heeft Karlijn diep in haar hart geraakt. Ze is zich bewust geworden dat we in Nederland bij het laatste stukje van de strijd zijn aanbeland. We zijn nog niet ver genoeg om te kunnen rusten en te vertrouwen dat het goed komt.

We zijn bij het laatste stukje beland, een situatie waar veel mensen al ‘hiv moe’ zijn, waar we een groep moeten vinden en in behandeling krijgen en houden die vanwege hun verleden en heden het moeilijkste te vinden en te motiveren zijn. Waar (zelf)stigma en discriminatie, in het klein en in het groot, voor velen helaas nog de dagelijkse ervaring is.

Er zal een Roadmap uitkomen met de conclusies en aanbevelingen die voort zijn gekomen uit deze conferentie. We delen dit natuurlijk graag met de mensen die daar interesse in hebben.  Hieronder de voorlopige samenvatting:

  • Participaton is crucial to success – before, during and after interventions- for example in joint design of projects, to recognize and prioritize the values of refugees and migrants, and to promote co-learning. ‘Nothing for us without us’. It is important to speak the same language.
  • Congregations can play a special role in encouraging testing, equipping youth leaders and caregivers to engage in dialogue, and help to combine spiritual and care messages (e.g. ‘pray and take your medicine’).
  • Cultural change and training is still needed in some FBOs to help overcome stigma and discrimination. Religious leaders have a key role in challenging myths and misconceptions.
  • Concerns about the lack of data, and the need for evidence to drive programmes and action.
  • The need for context- specific and differential approaches, adapted to local capacity and to the individual’s circumstances. Be careful when referring to things as ‘normal’.
  • Constraints to service provision occur at a number of levels: for example legal and legislative; and social, cultural and structural determinants of health.
  • FBOs often have the ability to rapidly scale up responses to address critical situations.

We need to take a global approach when also remembering the personal. FBOs traditionally bring a comprehensive approach that includes the physical, emotion, social and spiritual and helps us to ensure that we ‘stay fully human’.

“Today’s real borders are not between nations, but between powerful and powerless, free and fettered, privileged and humiliated” Kofi Annan, Peace Nobel lecture, 2001.