‘Leven tussen twee culturen en integratie’

DEN HAAG – Op 24 september heeft een Maatschappelijke Kerk bijeenkomst plaatsgevonden met als thema ‘Leven tussen twee culturen en integratie’. Gastsprekers waren de heer Alphonse Muambi en mevrouw Benedicta Ababio-Nkansah.

Alphonse Muambi (uit Congo, sinds 1995 in Den Haag) licht toe dat hij een politiek manifest heeft opgesteld i.s.m. met andere sleutelfiguren uit Afrikaanse gemeenschappen voor de lokale verkiezingen in Den Haag. Het is aangeboden aan Edith Schippers, formateur van de Haagse gemeenteraad, en aan verschillende fracties. In het manifest worden de problemen van Afrikaanse Hagenaars (geschat op een aantal van 20.000) opgesomd. Deze problemen zijn niet uniek; migranten uit andere gemeenschappen kennen/kenden deze problemen ook: loverboys, criminaliteit, drugssmokkel, fraude met bankpassen, kinderen uit huis geplaatst, terrorisme. Het gaat vooral om problemen van jongeren die hier geboren zijn: de 2e generatie krijgt steeds te horen “je hoort hier niet thuis”. De 1e generatie heeft wortels. Kern van het manifest is: Wij willen de oplossing zijn van onze eigen problemen. Mensen durven niet met hun problemen naar bestaande instanties: er zijn mensen uit de eigen kring nodig die hen hierbij helpen.
Muambi pleit voor het beschikbaar stellen van financiële middelen om problemen aan te pakken, middels een Afrikaanse instantie/loket. Politici moeten geïnformeerd worden over de nood onder deze doelgroep.

Benedicta Nkansah (uit Ghana, sinds 1986 in Den Haag) vertelde dat het thema ook haar persoonlijk raakt. Integratie is geen fijn woord. Wat is het? Ze verwees naar Bijbelteksten die richting geven: Filippenzen 2, Romeinen 12:9 en Genesis 40: 6-8. Het verhaal van Jozef is een voorbeeld van inclusie (integratie). Hij werd uiteindelijk onderkoning in Egypte: sprak de taal, kende de cultuur. In Egypte kreeg hij kansen, zijn talenten werden gezien en benut. Jozef zorgde ervoor dat Egypte geen honger kende. Assimilatie is je wordt bijna blank. Segregatie is je past je niet aan. Integratie is toegang tot de samenleving, waarvoor je zelf drempels moet weghalen. Benedicta vindt inclusie een beter woord: je hoort erbij hoe je bent!
Benedicta vertelde hierbij haar eigen verhaal; hoe ze zich vanaf de eerste dag op school probeerde aan te passen en moest bewijzen dat ze goed kon leren, goed de taal spreekt, goed in haar IT-baan is. Het was een strijd om zich staande te houden. Op een gegeven moment brak de gedachte door: Ik ga mezelf zijn, ik ga niet integreren, ik wil inclusie: I come as one, but I stand as 10.000 (Mary Angelou). Het is belangrijk om te accepteren wie je bent: je mag er zijn, je bent een kind van God. Je hebt twee roots, je kan je in twee culturen begeven en begrijpt twee culturen. Je zou jouw eigen roots moeten onderzoeken (ook in Ghana), via je roots weet je wie je bent als persoon en kun je met vertrouwen naar de toekomst kijken. Je toekomst ligt in de handen van God. Niemand gaat dit idee van inclusie en wie ik ben van me af nemen. Het is door God gegeven. Ik wil een voorbeeld zijn voor volgende generaties: I can do it. We moeten migrantenkinderen de mentaliteit geven dat ze hun kansen pakken.
Inclusie is ook het antwoord voor Nederlandse en migrantenkerken: samen komen, melting pot of salad bowl. Je kan van elkaar leren – je hebt elkaar nodig. In de Victory Outreach church is een project voor opvang van drugsverslaafden en prostituees. Waarom worden we niet gesteund door gemeente Den Haag? Omdat we geen “Nederlandse” instelling zijn? In hoeverre krijgen we dezelfde behandeling? Er is communicatie nodig. Mensen leven in angst en gaan dan naar de pastor. De pastor moet dan experts vinden en samen naar de hulpverlening gaan. Bidden EN actie is nodig!

Door de ruim 35 bezoekers was het een bewogen bijeenkomst met veel reacties uit de zaal. Graag tot snel bij de volgende Maatschappelijke Kerk op donderdag 15 november 2018, met als thema het voorkomen van psychische klachten.