Column van Doesje Fransen – bestuurslid Stichting Mara

In het sociale naaiatelier in Rotterdam-Zuid, Remake Society, werken mensen uit dertien verschillende culturen samen. Wat ik daar dagelijks zie, is wat inclusie echt betekent. Een Nederlandse mbo-stagiaire leert van een Syrische collega hoe je van gebruikte sportshirts stevige, duurzame sporttassen maakt. En diezelfde collega oefent ondertussen zijn Nederlands en leert hoe het eraan toe gaat in een Nederlands bedrijf. Vrijwilligers die geen betaald werk (meer) kunnen doen, maar wel taalgevoel en hart voor mensen hebben, zijn onmisbare schakels in het team.

Dit is de kracht van een inclusieve werkvloer: iedereen heeft iets te brengen én iets te leren. Niet ondanks, maar juist dankzij de verschillen. En het mooiste is – zo ingewikkeld is het niet. Het begint met ruimte maken voor ieders verhaal, nieuwsgierig zijn in plaats van oordelen, en vertrouwen hebben in wat mensen kunnen.

Dat raakt direct aan de missie van Stichting Mara. Ook Mara gelooft in samen leven, in het bouwen van bruggen tussen werelden. Door ontmoetingen te organiseren, gesprekken te openen en verschil zichtbaar te maken, helpt Mara de stad inclusiever te maken. Niet van bovenaf, maar van binnenuit.

Diversiteit en inclusie zijn geen eindbestemming, maar een voortdurende beweging. En soms zit de grootste verandering juist in het kleinste gebaar. Welke stap zet jij vandaag?